Dlaczego warto jeść miód?

Miód jest powszechnie znanym, jednak chyba trochę zapomnianym i odsuniętym na dalszy plan składnikiem zdrowej diety. Z czego się składa, jakie ma własciwości i dlaczego warto go jeść? 


Do słodzenia miodem codziennej herbaty raczej nie będę zachęcać, jednak jako zamiennik cukru, np. do dressingu dodawanego do zdrowych dań lub sałatek, koktajli owocowych, owsianki czy kanapki z ciemnym chlebem i twarogiem, może stanowić smaczny i zdrowy dodatek.
Miód w ponad 80 procentach składa się z węglowodanów (cukrów), natomiast za jego smak i aromat odpowiadają obecne w nim kwasy owocowe (m. in. cytrynowy, jabłkowy) i olejki eteryczne.

O barwie miodu decydują natomiast liczne barwniki w tym najważniejsze: beta-karoten i ksantofil. Związki te odznaczają się właściwościami przeciwutleniającymi, które walcząc z nadmiarem wolnych rodników produkowanych w organizmie człowieka, przyczyniają się do zapobiegania powstawaniu miażdżycy, nowotworów, jak również opóźniają procesy starzenia się organizmu.

Beta-karoten i ksantofil to nie jedyne przeciwutleniacze miodu. Do tej grupy można zaliczyć również liczne flawonoidy oraz obecne w miodzie witaminy A i C. Poza wymienionymi witaminami w miodzie znajdziemy jeszcze pewne ilości witamin: B1, B2, B6, B12, kwas foliowy, kwas pantotenowy, biotyna oraz składników mineralnych: potasu, chloru, fosforu, magnezu, wapnia, żelaza, manganu, kobaltu i innych.

Innymi cennymi składnikami miodu są nadtlenek wodoru i acetylocholina.
Pierwszy z wymienionych ma właściwości antyseptyczne, drugi zaś wpływa na układ krążenia powodując, m. in. obniżenie ciśnienia krwi.
Ten bogaty skład miodu powoduje, że przypisuje się mu działanie lecznicze i profilaktyczne m.in. w chorobach serca, wątroby, przewodu przewodu pokarmowego.

Tradycyjnie stosuje się miód do walki z przeziębieniem i w celu podniesienia odporności.

Aby w pełni korzystać z właściwości miodu należy pamiętać o kilku faktach:

1. Miód jest wysokokalorycznym produktem składającym się przede wszystkim z cukrów prostych dlatego jest bardzo limitowany w diecie osób chorych na cukrzycę, insulinooporność i inne choroby związane z nieprawidłowym metabolizmem węglowodanów.

2. Nie powinien być nadużywany również przez wszystkich, którzy dbają o zdrowie i szczupłą sylwetkę.

3. Miód traci sporo swoich swoich właściwości w wyższej temperaturze, zwłaszcza dodany do wrzątku lub gotowania, dlatego powinien być stosowany przede wszystkim na zimno.

4. Miód nie powinien być podawany dzieciom poniżej 1 roku życia, gdyż może spowodować groźne dla tej grupy wiekowej zatrucie.





Autor:
Dyplomowany dietetyk, specjalista ds. żywienia człowieka

Podobne artykuły

W klimacie świątecznych przepisów

Jutro Mikołajki! A to oznacza, że oficjalnie wkraczamy w świąteczny klimat — pełen aromatycznych przypraw, rozgrzewających smaków i odrobiny (zdrowej!) słodkości. W naszym Gabinecie już czuć tę wyjątkową atmosferę, dlatego przygotowaliśmy dla Was i dla naszych Pacjentów pyszne, świąteczne przepisy.

Chcemy pokazać, że w okresie świątecznym wcale nie trzeba rezygnować z ulubionych smaków — wystarczy odrobina kreatywności i kilka zdrowszych zamienników, by stworzyć coś naprawdę wyjątkowego :)

Dlaczego warto zasięgnąć porady dietetyka przed rozpoczęciem diety?

Rozpoczęcie diety najczęściej kojarzy się z modyfikacją jadłospisu i ograniczeniem kaloryczności posiłków. W praktyce proces ten może jednak wiązać się z niepożądanymi skutkami, jeżeli nie uwzględnia indywidualnych potrzeb organizmu, stanu zdrowia oraz dotychczasowego sposobu żywienia. Dlatego coraz częściej podkreśla się znaczenie profesjonalnego przygotowania do wprowadzania zmian żywieniowych. Osobą posiadającą kwalifikacje do przeprowadzenia takiej analizy jest dietetyk, który zajmuje się oceną sposobu odżywiania oraz jego wpływu na funkcjonowanie organizmu.

Dlaczego mamy problem ze zmianą nawyków żywieniowych?

W ostatnich latach zdrowy styl życia jest preferowany społecznie. Przekazy zdrowotne w mediach upowszechniają wiedzę i pozytywne postawy w stosunku do zdrowia. Racjonalne odżywianie jest podstawową kategorią zachowań zdrowotnych, ale pomimo akceptowania jego znaczenia, ciężko jest podjąć działania w tym kierunku, czyli „z jednej strony chcę czegoś, ale z drugiej strony nic w tym kierunku nie robię a w sumie to może samo się zrobi”.