Czy warto wprowadzić do diety syrop klonowy?
Syrop klonowy dostarcza około ¼ mniej kcal niż cukier. Zawiera niewielkie ilości cynku, magnezu, wapnia, fosforu, sodu, potasu, manganu oraz witamin z grupy B, których jest więcej w porównaniu do miodu czy cukru.Polecani dietetycy
-
Elżbieta Gmurczyk
-
Małgorzata Łyżniak
Dyplomowany dietetyk, specjalista ds. żywienia człowieka, założyciel firmy
U zdrowych osób, które używają go w racjonalnych ilościach, będzie uwrażliwiał tkanki na insulinę oraz zwiększał wykorzystanie glukozy przez tkankę mięśniową. Dzięki temu w organizmie poziom cukru we krwi jest stabilniejszy.Istotną kwestią jest to, że syrop klonowy ma wysoki indeks glikemiczny, który powinny wziąć pod uwagę osoby z insulinoopornością i cukrzycą. U takich osób produkt ten sprawi, że poziom cukru we krwi gwałtowanie wzrośnie, po czym równie gwałtownie spadnie, co spowoduje senność, bóle głowy oraz rozdrażnienie, a w dalszej perspektywie negatywne skutki zdrowotne. Dla takich pacjentów syrop klonowy nie jest zalecany. Zdecydowanie lepszym pomysłem jest erytrytol, ksylitol czy stewia.
Syrop klonowy to ciekawy zamiennik cukru, ale należy pamiętać, że nie jest bezkaloryczny. Można dodawać go do koktajli, owsianek, placuszków. W ten sposób nadamy naszym potrawom ciekawy smak oraz urozmaicimy codzienną dietę. Ale jak zawsze i ze wszystkim trzeba zachować umiar w jego stosowaniu.
Autor:
Natalia Tułowiecka
Podobne artykuły
Słodka historia z okazji Dnia Czekolady :)
Nic tylko cieszyć się, celebrować i smakować:). Dodatkowo można pozwolić sobie na dodatkowy bonus w postaci relaksacyjnego masażu czekoladą czy inny zabieg z dodatkiem tego wykwintnego słodkiego specjału.
Królowa jesieni - dynia!
Pomarańczowa, kształtna, ale przede wszystkim uniwersalna! Na talerzu możesz wyczarować z niej zupę, tartę, puree, a nawet sernik! Poza tym posiada wiele zalet, dla których warto się poddać jej urokowi.
Jak nie podjadać?
Jak często słyszę to pytanie od Pacjentów…to temat naszych częstych rozmów w Gabinecie. Jedni podjadają słodycze, inni słone przekąski. „Nie jedz słodyczy”, „nie jedz chipsów”. I tu dochodzimy do wymiany zdań „nie dam rady”, „nie umiem nie podjadać”, „Pani to łatwo powiedzieć, bo Pani przecież nie podjada”, itd. Pewnie, że łatwo powiedzieć. Trudniej zrobić.
