Cykl runo leśne lato: Jeżyna

Dziś kontynuujemy cykl o runie leśnym, koncentrując się na jeżynie nazywanej inaczej ożyną lub ostrężyną :) Zdecydowanie częściej więcej uwagi poświęca się jej bardziej czerwonej siostrze - malinie, a nie słusznie, ponieważ jeżyna także ma dużo właściwości, które bardzo pozytywnie oddziałują na nasz organizm. Warto sprawdzić, co bliźniacza jeżyna może zdziałać korzystnego dla naszego zdrowia :)


Polecani dietetycy


Jeżyna jest krzewem, należącym tak jak i poziomka do rodziny różowatych. Rośnie najczęściej dziko w lasach ale jest także rośliną coraz częściej goszczącą w naszych ogrodach. Dlaczego ? Odpowiedź jest oczywista - bo jest po prostu zdrowa:) Owoce jeżyny kształtem przypominają malinę, choć są nieco wydłużone i mają intensywną ciemną barwę - od odcieni niebieskich przez granaty aż do mocnej czerni.

Co legendy głoszą o jeżynie?
Krzewy jeżynowe, zgodnie ze mitologią starożytnej Grecji, powstały w wyniku batalii między Zeusem a Tytanami. Walka była na tyle drapieżna, iż krew Tytanów spływająca na ziemię zaowocowała powstaniem rośliny, jaką jest jeżyna. Sok jeżynowy nazywany był krwią Tytanów. W starożytności jeżyna już była wykorzystywana w medycynie tamtejszych czasów. Odkryto, że liście jeżynowe przeżuwane przez ówczesny lud, pomagały we wzmocnieniu dziąseł a także owoc ten był naturalnym medykamentem w leczeniu chorób skórnych.
A jak jest dzisiaj? Co w sobie kryje jeżyna i jakie właściwości korzystne dla nas sobą reprezentuje?

Jeżyna to źródło:
- witaminy C, A, E, K, B6;
- zawiera tiaminę, ryboflawinę, niacynę oraz kwas foliowy;
- jest bogactwem takich minerałów jak: potas, wapń, fosfor, magnez, żelazo oraz błonnik;

Jakie prozdrowotne działanie przyniesie nam włączenie do diety owoców jeżyny?
* działanie przeciwnowotworowe z uwagi na bardzo dużą zawartość antyoksydantów; jeżyny poprzez swój skład hamują powstawanie komórek nowotworowych;
* działanie antybakteryjne - szczególnie gardło, jama ustna;
* wzmacnia układ odpornościowy;
* przyspieszają gojenie ran i uszkodzeń skórnych ( najlepsze okłady z owoców);
* regulują pracę układu trawiennego i pokarmowego, pomagają uporać się z brakiem regularnych wypróżnień z uwagi na dużą ilość błonnika w swym składzie;
* chronią i wspomagają pracę układu krążenia;
* chronią wzrok, w tym szczególnie mogą zapobiegać rozwojowi takiego stanu chorobowego, jakim jest m.in zwyrodnienie plamki żółtej;
* dzięki zawartości witaminy K, wapnia i magnezu wspierają układ kostny i jego regenerację w przypadku np. złamań;
* bardzo dobre oddziaływanie na skórę, hamuje procesy starzenia, wzmacnia naczynia krwionośne, chroni przed uszkodzeniami skórnymi, stanowiąc naturalną ochronę.

Jeżynę warto wykorzystywać zarówno w diecie, w tym także diecie cukrzycowej, ale także i w kosmetyce, także tej domowej, naturalnej aby wzmocnić cerę i nadać jej blasku:) Liście jeżyny są bardzo dobrym składnikiem naparów na przeziębienie, grypę. Sam wywar z owoców jest doskonały na ukojenie nerwów, na problemy ze wzrokiem, na wszystkie dolegliwości żołądkowe i jelitowe.

Zbierajmy jeżyny, przetwarzajmy je we właściwy sposób aby nie traciły swoich cennych właściwości leczniczych i były naturalnym lekarstwem w naszej domowej apteczce ... praktycznie na większość dolegliwości :)

Udanych zbiorów jeżynowych! :)
Autor:
Podziel się na Facebook`u

Podobne artykuły

Jak nie przytyć w ferie? (część 2. )

Regularność posiłków to jednak nie wszystko. W czasie zimowego wypoczynku powinniśmy trzymać się także innych zasad, dzięki którym dbanie o linie w czasie ferii będzie znacznie prostsze :)

Jak nie marnować jedzenia podczas świąt?

Przed nami czas przygotowań do Świąt Wielkiej Nocy. Jednym ze stałych elementów jest oczywiście planowanie menu na ten wyjątkowy czas. Przeliczamy, szacujemy, sporządzamy listę zakupów a potem już tylko wizyta w sklepie i pichcenie w kuchni.

5 powodów, dla których warto jeść owies

Osoby, które regularnie sięgają po owies dbają o prawidłową pracę swojego przewodu pokarmowego. Owies jest bardzo ważnym źródłem błonnika pokarmowego w naszej diecie, a zwłaszcza jego rozpuszczalnej frakcji.

Anna Huma