Jak prawidłowo wyliczyć wskaźnik BMI?
Najprostszym i najbardziej powszechnie stosowanym wskaźnikiem do oceny masy ciała jest wskaźnik BMI (body mass indeks).Każdy z nas w prosty sposób może obliczyć własny wskaźnik stosując odpowiedni wzór.
Polecani dietetycy
następnie, stosując kryteria ustalone przez WHO (World Health Organization, Światową Organizację Zdrowia) ocenić czy posiada:
Niedowagę, gdy BMI<18,5
Prawidłową masę ciała, gdy BMI: 18,5-24,9
Nadwagę, gdy BMI: 25-29,9
Otyłość, gdy BMI jest większe lub równe 30
Otyłość I stopnia, gdy BMI: 30-34,9
Otyłość II stopnia, gdy BMI: 35-39,9
Otyłość III stopnia, gdyBMI jest większe lub równe 40.
Ten prosty, przez dziesięciolecia stosowany współczynnik ma jednak swoje ograniczenia i pewna grupa osób powinna dość krytycznie podejść do uzyskanych wyników.
Wskaźnik BMI zakłada bowiem, że osoby tego samego wzrostu, mają podobną ilość beztłuszczowej masy ciała, zatem różnica w masie ciała tych osób wynika z różnej zawartości tkanki tłuszczowej w ich organizmie. Rzeczywiście, osoby o "przeciętnej/średniej" budowie ciała pod względem zawartości masy mięśniowej i kostnej, dość dobrze są w stanie wpasować się w powyższe kryteria, jednak w przypadku osób, np. o szczególne wysokiej lub mniejszej niż przeciętna zawartości masy mięśniowej BMI, nie jest w stanie dokładnie oszacować "stanu organizmu".
O nadwadze lub otyłości decyduje bowiem nie całkowita masa ciała, lecz nadmiar tkanki tłuszczowej. W wyniku niedoszacowania, osoby bardzo umięśnione mogą zostać zakwalifikowane, w oparciu tylko o współczynnik BMI jako otyłe, zaś osoby o smukłej budowie mięśniowej (i kostnej), mogą posiadać sporo tkanki tłuszczowej zagrażającej ich zdrowiu (pomimo całkowitej stosunkowo niewysokiej wadze).
Aktualnie BMI jest traktowany jako wskaźnik tylko orientacyjny, wstępnie szacujący proporcje ciała. Warto natomiast sięgnąć bo bardziej precyzyjną formę diagnozy organizmu jaką jest BIA (bioelectrical impedance analysis), o której opowiemy innym razem :)
Podobne artykuły
Mamo, nie chcę mieć nadwagi!
Tak brzmi krzyk dziecka wołającego o pomoc swojego rodzica. Bardzo często w zaciszu domowym rozgrywają się dramaty polegające na bezradności, na utracie zdrowia jak i sprawności coraz to młodszego pokolenia. Otyłość jest chorobą przewlekłą i niestety zajmującą niewdzięczne miejsce na podium najszybciej rozwijających się chorób XXI wieku. Polskie dzieci przybierają niepokojąco i jednocześnie zatrważająco szybko na wadze. Zbierają dodatkowe kilogramy, których konsekwencją jest otyłość a co za tym idzie szereg wyniszczających chorób, mogących doprowadzić do śmierci.Jeśli Twoje dziecko zmaga się na co dzień z ogromnym problemem jakim jest otyłość - nie lekceważ tego! Nie ignoruj sygnałów Twojej pociechy, która potrzebuje wsparcia i mądrej osoby na swojej drodze aby wygrać walkę o własne zdrowie! Reaguj na jasne komunikaty swojego dziecka, które samodzielnie nie radzi sobie z tą chorobą.
Jak nie podjadać?
Jak często słyszę to pytanie od Pacjentów…to temat naszych częstych rozmów w Gabinecie. Jedni podjadają słodycze, inni słone przekąski. „Nie jedz słodyczy”, „nie jedz chipsów”. I tu dochodzimy do wymiany zdań „nie dam rady”, „nie umiem nie podjadać”, „Pani to łatwo powiedzieć, bo Pani przecież nie podjada”, itd. Pewnie, że łatwo powiedzieć. Trudniej zrobić.
Karotenoidy kontra słońce
W czasach, gdy nie było jeszcze kremów przeciwsłonecznych, ludzie mogli polegać jedynie na biologicznej ochronie skóry i oczu. To właśnie nasza “matka natura” obdarzyła nas pokarmem bogatym w związki, o właściwościach blokujących szkodliwy wpływ promieni słonecznych.